Αυτή είναι μια Mercedes 300 SEL 6.3 του 1970 με κινητήρα V-8, 300 ίππων.
Την εφηύρε ο μηχανικός Χένρι Γουαξενμπέργκερ.
Αυτός πρώτος πήρε μια τεράστια μηχανή
και τη στρίμωξε σ' ένα απλό 4θυρο σεντάν.
Έφτιαξε ένα "supercar" κυρίων.
Εμπρός;
- Μπομπ! - Τζέρι;
Πάμε για καφέ;
Πολύ θα το ήθελα, αλλά περιμένω τον Λάρι,
για μια εκπομπή με τίτλο "Κωμικοί σε Ταξί Πάνε για Σαλέπι".
Ευχαρίστως.
Είμαι ο Τζέρι Σάινφελντ. Bλέπετε το Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
Μια στιγμή, φιλαράκι.
Σήμερα ο Μπομπ Άινσταϊν, θρυλικός παραγωγός-ηθοποιός
εκπομπών όπως τα Smothers Brothers,
Super Dave και Μην Τρελαίνεσαι.
- Ψήνεσαι για καφέ; - Θα έπινα έναν.
- Πάμε. - Πάμε για καφέ!
- Ωραίο αμάξι! - Είναι ιδιαίτερο.
Σαν εσένα. Που φαίνεσαι νορμάλ,
αλλά από μέσα γίνεται της ανωμαλίας!
Καλά, πανέμορφο. Αλλά ξέρεις τι μ' αρέσει;
- Το έλεγαν παλιά στη δουλειά μας. - Τι;
"Μη γίνεις τόσο φίρμα, να χρησιμοποιείς φίλους".
Εσύ το κάνεις περισσότερο από κάθε άλλον!
Καλά, θα περάσουμε ωραία σήμερα.
Και πόση ώρα θα κρατήσεις;
Οχτώ λεπτά.
Σταματάς να κατέβω;
Σου έδωσα ήδη οχτώ λεπτά.
Τι νομίζεις, θα κάθομαι να μιλάω έξι ώρες;
Για να κρατήσεις οχτώ λεπτά;
Το 'ξερα ότι θα ξαναγύριζε.
- Είμαι ο καλύτερος γκεστ; - Όχι ακόμα.
Είχα κάποιους πολύ αστείους.
Αμφιβάλλω.
- Δες το σπίτι. - Ναι.
Σ' αυτό το κτήμα ο Μάνσον σκότωσε την Τέιτ και τους άλλους.
Νιώθω σαν να είμαι σε ξενάγηση.
Δεν ήταν εύκολο να πουληθεί.
"Τι έχει γίνει εδώ;" "Μπα, τίποτα σπουδαίο".
"Γιατί γκρεμίζουν το σπίτι;"
"Ξέρω γω; Το θέλετε ή όχι, τελικά;"
Έχεις κάνει πολλές τηλεοπτικές σειρές. Πόσες;
Το Bizarre, η πρώτη της καλωδιακής, με τον Τζον Μπάινερ.
Έξι χρόνια με 26 εκπομπές κάθε χρόνο.
Το Super Dave, έξι χρόνια, με 26 εκπομπές κάθε χρόνο.
Κολλητά.
Πολλή δουλειά!
Η διαφορά της σταδιοδρομίας σου από τη δική μου…
- Ναι; - είναι…
Τα λεφτά!
Εγώ έβγαλα πολλά λεφτά.
Εσύ σκίστηκες στη δουλειά
και ίσα που αγόρασες ένα λυκόσκυλο.
Κοίτα διαφήμιση: "Παγώστε το Λίπος".
Πρώτον, είναι χοντρός αυτός;
- "Χωρίς χειρουργείο". - Γι' αυτούς!
Πας, σε κλοτσούν στ' απαυτά, τρως και μια μπουνιά στην κοιλιά.
Μετά σε βάζουν σ' ένα ψυγείο και πίσω στο αμάξι σου.
Τι θεωρείς χειρότερο;
- Παιδιά να μεθούν με αντισηπτικό χεριών… - Ναι.
ή ότι έκλεισαν για τρία χρόνια τις Kardashians;
Εγώ, απ' όλο τους το σόι θα έκανα σεξ μόνο με τον Μπρους.
Φοράει δύο σκουλαρίκια τώρα. Ήταν δεκαθλητής, ξέρεις.
- Ναι. - Πρωταθλητής.
Ίσως συμβολίζει τους κρίκους.
Δε νομίζω.
Ανέβηκα έκτος τώρα, έτσι;
Τι, δε μιλάς πια;
ΜΠΟΟΥΛΙΝΓΚ
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ
- Ωραίο να γνωρίζεις κόσμο, ε; - Όχι.
Να τι λατρεύω στο μπόουλινγκ.
Αυτός εκεί τώρα μόλις… έκανε σπερ ή στράικ.
- Ναι. - Την επιστροφή κοίτα.
- Πώς καμαρώνει. - Ναι.
Σε στιλ: "Το ξέρω ότι είμαι καλός. Όλοι το ξέρουν!"
Πάω τουαλέτα. Μίλα του εσύ.
- Τουαλέτα; - Πρέπει.
Μ' αφήνεις μονάχο εδώ μέσα;
Ναι. Κάνε κουμάντο εσύ τώρα.
Είμαι στο εφτά.
Χωράει άλλος εδώ;
Είναι 90 χρονών; Μη μου πεις!
Είστε 94 ετών;
Μέσα!
Θαυμάσια!
- Πηγαίναμε να φάμε κάτι. - Για μένα ήρθατε;
Ναι, για σας.
- Χάρηκα πολύ. - Ναι.
Όλοι φοράνε τα παπούτσια του Σακίλ Ο'Νιλ.
Τι λες όταν δεις τέτοιο νούμερο παπούτσι;
Δε θα το πω τώρα.
Πάντα έχω την αίσθηση, όταν τρώω έξω,
ότι η μητέρα όλων αυτών τους έλεγε όταν ήταν παιδιά,
"Μίλα με ανοιχτό στόμα".
Τον εβραίο δε τον ρωτάς ποτέ "Τι τρως;"
- Αφού βλέπεις. - Φαίνεται!
- Θα ήθελα έναν καφέ, σας παρακαλώ. - Κι εγώ.
Δεν είναι κανονική εκπομπή.
Ξέρω γω τι είναι; Πώς να το πω;
Τι είναι; Τουιτάρισμα;
Πού είμαι τώρα, κατά σειρά; Στο δύο.
Μάπα τίτλος. Για ξαναπές τον.
- Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο. - Καλός.
Σε ανακάλυψα όταν ήσουν στο Smothers Brothers Comedy Hour.
Ως "Αστυνομικός Τζούντι".
Πω πω!
Σ' ερωτεύτηκα αμέσως.
Έλεγα "Ο πιο αστείος τύπος που έχω δει".
Ξέρετε πόσο γρήγορα παίζατε;
Κι έχω δει ό,τι έχεις κάνει από τότε.
Έχω δει όλα τα Super Dave.
Αλλά δε σε είχα γνωρίσει, ώσπου κάναμε το επεισόδιο του Μην Τρελαίνεσαι.
Φοβερό δεν ήταν;
Και τη μέρα που σε γνωρίζω, στο σκετς, μου λες ένα ανέκδοτο.
Το πιο σόκιν του κόσμου!
Το πιο σόκιν ανέκδοτο.
Και το ωραίο ήταν ότι…
Κράτησαν το γέλιο σου!
Το αληθινό, όταν μου πρωτοείπες το αστείο.
Ενθουσιάστηκα!
- Ήταν υπέροχο. - Καταπληκτικό!
Δούλευα στο Smothers Brothers Comedy Hour.
Πάω σ' ένα πάρτι και, για πρώτη φορά…
παίρνω έναν μπάφο και πάω πάνω, στο μπάνιο.
Δεν ήξερα να καπνίζω, οπότε ρούφαγα ξανά και ξανά,
και ήμουν ντυμένος "Τζούντι".
Έφυγα με μια Porsche 356C.
Και κατεβαίνω τη Σάνσετ, που δεν την ξέρω, με 40 χλμ. την ώρα.
Και με σταματούν.
Και για να σταματήσω, καβαλάω λίγο το πεζοδρόμιο,
ανοίγω την πόρτα και σωριάζομαι κάτω.
Κι είμαι αστυνόμος.
Θεέ μου!
Αγαπάω τον Φρεντ Σίλβερμαν, είναι ο καλύτερος παραγωγός.
- Ναι. - Μας "έκλεισε" για τρία χρόνια στο ABC.
Να κάνουμε ό,τι θέλαμε, αλλά δημιουργικό.
Λέει "Έχω και τον Ρεντ από το Sanford and Son.
Θα τον συναντήσετε;" Λέω, ναι.
Ανεβαίνω στο γραφείο.
Ο Ρεντ ήρθε απ' τη σκάλα.
Εμένα με ήξερε, αλλά όχι τον συνεργάτη μου, τον Άλαν Μπλάι.
Οπότε μας έλεγε μ' ένα όνομα: Μπλάινσταϊν.
Κι έρχεται στο γραφείο του,
"Σόρι λίγο". Μπαίνει σε μια περιστρεφόμενη βιβλιοθήκη,
και σαν Τσάρλι Τσαν, μπουχός!
Και ξανάρχεται, με κάτι άσπρο στο χείλι του.
"Λοιπόν, ακούστε τι θέλω".
"Ρεντ, έχεις κάτι άσπρο στο πρόσωπο".
"Αυτά παθαίνω πάντα άμα τρώω ντόνατς με άχνη!"
Λέει "Άκου, θέλω να κάνω ένα βαριετέ βγαλμένο από το Χάρλεμ".
Λέω "Πολύ καλή ιδέα.
Αλλά εγώ δε μένω εκεί, ούτ' έχω σπίτι κοντά,
οπότε βρες άλλον για παραγωγό.
Τα λέμε. Αλλά πολύ καλή ιδέα".
Οπότε…
Ο Σίλβερμαν να παρακαλάει, "Κάντε άλλη μια συνάντηση, άλλη μια".
Πάμε σπίτι του, στη Μαλχόλαντ.
Έχει κάμερες του CBS να βλέπει ποιος μπαίνει στον κήπο.
Ναι.
Γιατί είχε πολλά ναρκωτικά.
- Ναι. - Έχει μια μαϊμού σε κλουβί.
Στον λόγο μου, ούρλιαζε του σκοτωμού.
Και συζητάμε.
"Μπλάινσταϊν! Καθίστε να κουβεντιάσουμε".
Και κοιτάζω την κάμερα.
Και να σου ο Σλάπι Γουάιτ, που ήταν εξαιρετικός κωμικός του βοντβίλ.
Ωραίος τύπος, κι ο Ρεντ τον λάτρευε.
Έρχεται ο Σλάπι και, έξω στον κήπο,
ο Ρεντ είχε τρία σκυλιά.
Πιο μεγάλα ζώα δεν είχα ξαναδεί.
Ούτε να τα περιγράψω δεν μπορώ. Ενώ λατρεύω τα σκυλιά, τα ξέρω.
Φορούσαν αθλητικά, και πετσέτα στον λαιμό, γιατί δεν είχαν φάει.
Με μισοανθρώπινα πρόσωπα…
Ήταν σαν τέρατα στον κήπο.
- Κι ο Σλάπι… - Μισοανθρώπινα;
Δεν το 'χω ξαναδεί αυτό!
- Μισό σκύλοι, μισό άνθρωποι; - Το ένα κρατούσε πούρο.
Οπότε, είπα…
Λέει στον Ρεντ "Αρχηγέ!" Έτσι τον φώναζαν.
Λέει "Είναι εδώ οι παραγωγοί μου, οι Μπλάινσταϊν.
Τράβα στην πισίνα".
Λέει "Μα τα σκυλιά σου;"
Λέει "Σε ξέρω 50 χρόνια, διάολε! Σε πειράξανε ποτέ;"
Λέει αυτός "Όχι".
Κι όπως καθόμαστε, στον λόγο μου, το βλέπαμε σαν σε Imax,
τα σκυλιά κυνηγούσαν τον Σλάπι Γουάιτ σ' όλη την αυλή.
Έπεσε στην πισίνα με τα ρούχα!
Κι ο Ρεντ δεν τον βοήθησε ούτε καν να βγει από την πισίνα!
Συνέχισε τη συνάντηση.
Κι ο Σλάπι να 'ναι στην πισίνα, με τα ρούχα! Και με τα τέρατα ολόγυρα!
Είχα πολιτική μου, ως παραγωγός,
να μην μπλέκομαι ποτέ με γυναίκα που έχει κάποια σχέση με την εκπομπή.
Εντάξει;
Τραβιόμουν όμως με μία, ολόιδια η μικρούλα στο κόμικ του Πλεϊμπόι.
Αξιολάτρευτη!
Αν κάναμε σεξ και χτυπούσε τηλέφωνο, το σήκωνε.
Και τη βάζω να προβάρει έναν ρόλο, μια νοσοκόμα.
Έχει μόνο μια ατάκα να πει: "Ο γιατρός θα σας δει τώρα".
Εντάξει, πάμε!
"Ο γιατρός θα σας δει ΤΩΡΑ".
"Όχι, δεν ακούς τι λέω;"
"Ο γιατρός θα σας δει τώρα". "Ο γιατρός ΘΑ σας δει τώρα".
Λέω "Μα δεν μπορείς…;"
"Εγώ φταίω, που κοιμήθηκα μαζί σου!"
Μπροστά σε 70 άτομα.
- Μη βγάζεις τη μασέλα. - Έπρεπε.
Νόμιζα ότι… θα 'βγαινε όλη η γέφυρα.
Μακάρι να μπορούσα!
Καλά, φοβήθηκα πολύ εκείνη τη στιγμή.
Όλη μαζί.
- Κι οι δυο μεριές! - Μακάρι!
Στον καφέ και πίσω πάλι.
Θα το 'κανα! Θα τα 'βγαζα, αν μπορούσα να το κάνω!
- Αυτά τα αβγά τρίβονται σαν ψίχουλα. - Είναι φριχτά. Απαίσια!
Καλύτερα να μέναμε στο μπόουλινγκ.
Ό,τι χειρότερο έχω ζήσει.
Είμαι έκτος, έτσι;
- Να το πάρω αυτό; - Πεντανόστιμο.
- Πακετάκι; - Βέβαια.
Να πω κάτι; Και μην προσβληθείς.
Γιατί ξέρω, θα το κόψεις.
Έχουν ανάψει τ' απαυτά μου.
Εντάξει;
Όλος μου ο σάκος καίει.
Υπάρχουν και "ψυχρές" μπαταρίες!
Α, εσύ έχεις τις δικές σου στην τσέπη!
Εγώ στο παντελόνι!
- Βγάλ' τες. - Πολύ αργά!
- Δεν είμαστε σε ταινία. - Έλιωσαν πάνω στο τζιν.
- Μας χρεώνετε κιόλας; - Ναι.
Έρχομαι όποτε είστε έτοιμοι.
Εντάξει, ευχαριστούμε.
Δεν ξέρω αν έχω τόσα.
Να τσοντάρω;
- Χρειάζομαι λεφτά. - Θα σου 'δινα. Είναι στο παντελόνι.
Εντάξει; Αυτό που κάηκε.
Ντρέπομαι πολύ τώρα, αλλά χρειάζομαι…
Δε σου δίνω δεκάρα! Μα τον Θεό!
Θα μείνουμε εδώ;
Θα σε πάω στο καλύτερο εστιατόριο. Δώσε 50 δολάρια.
- Δεν κάνω πλάκα. - Δεν μπορώ.
Έχω μόνο…
Ζήτα από τον ηχολήπτη.
Γιατί τέτοια μήνυση που θα φάει, δε θα την έχει ξαναδεί.
Τι κάνεις;
Σου δείχνω πώς τραβάει το αμάξι.
Πώς σου φάνηκε;
Ωραία φάση.
Καρφώθηκα πίσω. Πόσα πιάσαμε, τα 45;
Κοίτα σπίτι!
Εκεί περίμενα να μένεις.
Σε κάτι τέτοιο.
Πολύ εντυπωσιακό. Κάτι έλεγες;
- Γιατί, το τωρινό; - Καλό είναι.
Να το εστιατόριο.
Τι θα το κάνω το αυτοκίνητο;
- Αναστροφή επιτόπου. - Καλώς.
Κλησάρα θες!
- Σ' αρέσει το ΦΙΑΤάκι; - Όχι.
Θα σου το βρω σε προσφορά.
- Με τίποτα. - Εμένα μ' αρέσει πολύ.
- Μη μου πεις. - Κι όμως, υπέροχο.
Κοίτα δίπλα μας!
Ολόχρυσο!
- Θαυμάσιο! - Απολαύστε το.
Θεέ μου, είναι φανταστικό.
Σε παρακαλώ, μη βγάλεις τη μασέλα.
Πολύ καλό.
Σε αυτό νίκησες. Καλή φάση;
Έλα, πάρε το μισό.
- Όχι. - Τελευταίο γύρισμα.
- Αν δοκιμάσω λίγο, θα πάρεις; - Όχι.
- Τι θες, μια μπουκιά; - Το μισό.
Όλο μου το μισό θες;
- Μια μπουκιά. - Να σου κόψω.
Μα το πιάνεις όλο με τα χέρια.
Όχι, θα σ' αφήσω να το πιάσεις εσύ!
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
- Άγγιξες το πιρούνι. - Κι εσύ!
Είμαι καθαρός!
Φριχτή μέρα σήμερα.
Περίεργος κόσμος εδώ, ε;
Ναι. Και σου 'ρχεται να φυσήξεις τη μύτη σου μετά το φαγητό.
Να καθαρίσει τελείως.
Συνήθως έτσι.
Και μετά έτσι.
Θυμάσαι; Παρκάραμε, κι ήρθαν αυτοί.
- Ναι. - Τώρα φεύγουν μαζί μας.
Τι κόσμος!
- Ωραίο αμάξι. - Σ' αρέσει;
- Τρελαίνομαι. - Κρίμα.
- Τι είπε; - Ξέρω γω;
Τι είμαι τώρα, πρώτος;
Είσαι το Νο 1.
Πρέπει, τόσο κόπο έκανα!
Τρομερή προσπάθεια. Το εκτιμώ.
Κρίμα μόνο που πάει για πέταμα.
Πάει όλο για πέταμα.
Θεέ μου.
Ούτε καν για το Διαδίκτυο!
Θα 'χω αναγούλα. Για πολλή ώρα.
Μετά τη λήξη των γυρισμάτων,
ο Τζέρι υποβίβασε τον Μπομπ στο Νο 7.
Υποτιτλισμός: Γιάννης Ανδρέου